Svensk ordbok 2009, webbversion
snir
`
kla sig
verb
snirklade snirklat
snirk·lar
●
(tyckas) röra sig i snirklar
form.
vägen snirklade sig längs bergskammen
snirkla sig (ngnstans)
sedan 1951
Subst.:
vbid1-895498
snirklande